Hayat bayram olsa...

Geldi geçti... Bir bayram daha bitti. Kızımın ilk kurbanı benim 29. kurbanımdı. Bu sene çok şükür Rabbim kendi adımada kurban kesmeyi nasip etti. Tekrarınıda nasip etsin Rabbim. Bayram demek coşku demek, sevinç demek, mutluluk demek. Ailelerin bir arada olması ve bundanda büyük bir haz alması demek. Ben seviyorum bayramları ve çocuklar gibi şenleniyorum.

İlk gün kurbanlar kesildi. Tabii ben pek dayanamadığım için kesim anını görmeye kesim yerine gidemedim. Vekaletimi verdim kocama evde keyfime baktım. Canım benim ufak bir kaza ve 6 dikişle atlattı bayramı. Ama acemi kasap kazası değil bu görünmez kaza. Çünkü maşallah pek beceriklidir kurban kesme ve parçalama konusunda. Bu yüzden biraz geç geldiler. 8 gibi annemlere gittik. Bayramlaştık, oturduk, saat 11 gibi babacığımın yaptığı kavurmayı yedik.

2. gün köylere gittik. Dedeyi ve amcayı ziyaret ettik. Köye giderken bizi kar sürprizi karşıladı. Çam ağaçlarının görüntüsü müthişti. Uludağ'a gider gibi olduk. Oradada eğlendik, yedik, içtik. Gece geç vakit eve geldik.

3. gün Eskişehir'deki akrabaları gezdik. Akşam dönüştede annemleri aldık geldik. 4. gün evdeydik. O kadar gezmenin sonunda birazda çalışmak lazım diyerek oturdum işin başına. Akşamada evde maaile külleme ziyafeti çekildi. Tadlar damakta kaldı. Tabi bu ziyafetten kızımda faydalandı :)

Cumarteside Bursa'ya gittik geldik. Oradakilerle bayramlaştık. Gezemesekte Bursa'yı havasını soluduk şimdilik. Mezitlerde bizi dehşet bir yağmur karşıladı. Harikaydı...

Yani güzel bir hafta ve bayram geçirdik. Rabbim sevdiklerimizle birlikte daha nice bayramlara sağlıkla, sıhhatle ulaştırsın inşallah...