Hoşgeldin Elif Betül Bebek:)

Hayata, ailene, dünyaya hoşgeldin... Mutluluklar, sevinçler, güzellikler hep seninle ve tüm yavrularla olsun bebecik:) Mutlu yaşa, uzun yaşa, sağlıklı yaşa inşallah...

Seni seviyorum sevgilim...

Canımın içiyle geçirdiğimiz bu 4. sevgililer günümüz. Nice 4 lere, 14 lere, 44 lere olsun inşallah. Bir ömür boyu birbirimize sevgiyle bakmak duasıyla:) Seni seviyorum sevgilim...

Canım Kızım İyiki Doğdun...

Hiç gitmiyor gözlerimin önünden seninle ilk karşılaşma anımız. Ben doğum masasında yatarken ebe getirdi seni hadi bakalım anneyle tanış diye. Ağzından tükürükler çıkararak o kocaman şiş gözlerinle ağlayarak bakıyordun bana. Sonra bütün işler bitipte bizi odamıza götürdüklerinde ilk kez sarılabildim sana. Dünyanın en güzel duygusuydu bu. Bir meleğe sarılmak...

Bugün ise artık kocaman bir melek oldun. Dünyamızı şenlendiriyor ve bizi hayata bağlıyorsun. İçim coşuyor sana bakarken. Dilerim sen ne istediğini bilen, aldığı kararlardan asla taviz vermeyen, içinde hiçbir şekilde hiçbirşeyin ukdesi kalmayan, her istediğini yapabilen şanslı bir insan olursun. Ayrıca Allaha yaraşır bir kul, insanlara faydalı bir fert, bize yakışır bir evlat olursun. Rabbim yolunu açık etsin canım kızım. Nice mutlu senelere erişmen duasıyla...

Cenderme...

Geçen gün durakta 15 dk. minibüs bekledikten ve kızımı bu sayede hasta ettikten sonra taktım iyice kafaya bu araba kullanma işini. Kocamla anlaştım. Yaza kadar beni kendi başıma araba kullanabilir hale getir bende sana istediğin arabayı alana kadar çalışayım diye. Hasılı kelam dün akşam itibariyle derslere başladık. Ehliyetimide yanıma alayım ne olur ne olmaz dedim fakat maalesef aynanın önünde unutup gitmişim. Kuruldum koltuğa, çalıştırdım arabayı. Çıktım yola. 1,2,3,4,5 derken epey gittim. İndim aşağıya ana bir baksam ki yolun kenarında jandarma çeviriyor. Banada el etti. Heyecandan durmayı unutmuşum son anda durdum. Ehliyet sordu bende ne gezer. İlk defa ehliyet gösterecektim afili bir şekilde ama oda nasip olmadı. Allahtan adamceyiz anlayışlı çıktıda bizi affetti. Başta varmı ehliyet diye sordu. Var ama evde deyince verin ruhsatı alın gelin dedi tam giderken tıkladı camı neyse bu seferlik olsun dedi. Yoksa ilk ders bana epey pahalıya malolacaktı. Allah razı olsun jandarma kardeşten bu seferlik yırttık. Polis olsa hiç şansım yoktu. Bundan sonra ehliyetimi evde asla bırakmam.

İlk diş...

Dün unutmuşum yazmayı kızım nihayet yaşına girmeye 24 gün kala yani 6 Ocak'ta o küçük minnacık dişini çıkarmayı başardı. Biz artık ümidi kesmiştik aslında. Tüm uğraşılarıma rağmen dişin fotoğrafını çekemedim. Diş biraz daha büyüsün çekerim inşallah:)

Ameliyat, Doğumgünleri, İlk Saç Kesimi...

Ooofff ben bu işi herhalde yürütemiycem. Millet günlük gazete gibi kullanıyor bloğunu güzel güzel yazılar yazıyor. Ben iki lafı bir araya getiripte hiçbirşey yazamıyorum. Herhalde bu hayatta genelde dinleyici rolünü üstlendiğim için beynimdeki konuşma ve yazma bölümünde aşırı derecede bir körelme var. Kitapta okurum ama iş yazmaya gelince birşey yazamam...

2009 geldi ve ilk ayı bitmek üzere. Ben ocak itibariyle 2 aylık bir izne çıktım. Martta başlayacak işçilik günlerim yine. Gittiği yere kadar gitsin bakalım. Bu işi yapmak değil de ticarete atılmak, insanlar tanımak, iş seyahatleri yapmak ve bolbolda para kazanmak istiyorum. Bu hayatta daha aktif olmak ve kararlarımı kendim vermek istiyorum. İnşallah bunu başarırım birgün.

Ocak ayımız maalesef Esma'nın elinden ameliyat olmasıyla başladı. Tetik parmakmış kızımın sağ el başparmacığı. 7 Ocakta yaptırdık ameliyatını. Basit bir ameliyat aslında ama genel anestezi olayı korkuttu bizi. Ama çok şükür doktorlarımızdan Allah razı olsun bir sıkıntı olmadan atlattık. Bugünde dikişlerini aldırdık. O defteride kapattık böylelikle. Rabbim kimsenin evladına hastalık, dert, keder vermesin inşallah.

Ocak ayı dolu bir ay. Annemin, Ayşenur'un ve Eren'in doğumgünleri var bu aylarda. Allahım onlara sağlıklı, mutlu, huzurlu nice yaşlara girmeyi nasip etsin inşallah. Ailemi çok seviyorum. Onlarla çok mutluyum. Allahım hiçbirini başımdan eksik etmesin inşallah.

Birde kızımın o lepiska saçlarını kestirdik. İlk başta çok tuhaf geldi kınalı yapıncağa benzedi ama şimdi biraz makas izleri gidince güzelleşmeye başladı.

Hasılı kelam şimdilik bu kadar. Umarım arayı uzatmam daha fazla...

Hayat bayram olsa...

Geldi geçti... Bir bayram daha bitti. Kızımın ilk kurbanı benim 29. kurbanımdı. Bu sene çok şükür Rabbim kendi adımada kurban kesmeyi nasip etti. Tekrarınıda nasip etsin Rabbim. Bayram demek coşku demek, sevinç demek, mutluluk demek. Ailelerin bir arada olması ve bundanda büyük bir haz alması demek. Ben seviyorum bayramları ve çocuklar gibi şenleniyorum.

İlk gün kurbanlar kesildi. Tabii ben pek dayanamadığım için kesim anını görmeye kesim yerine gidemedim. Vekaletimi verdim kocama evde keyfime baktım. Canım benim ufak bir kaza ve 6 dikişle atlattı bayramı. Ama acemi kasap kazası değil bu görünmez kaza. Çünkü maşallah pek beceriklidir kurban kesme ve parçalama konusunda. Bu yüzden biraz geç geldiler. 8 gibi annemlere gittik. Bayramlaştık, oturduk, saat 11 gibi babacığımın yaptığı kavurmayı yedik.

2. gün köylere gittik. Dedeyi ve amcayı ziyaret ettik. Köye giderken bizi kar sürprizi karşıladı. Çam ağaçlarının görüntüsü müthişti. Uludağ'a gider gibi olduk. Oradada eğlendik, yedik, içtik. Gece geç vakit eve geldik.

3. gün Eskişehir'deki akrabaları gezdik. Akşam dönüştede annemleri aldık geldik. 4. gün evdeydik. O kadar gezmenin sonunda birazda çalışmak lazım diyerek oturdum işin başına. Akşamada evde maaile külleme ziyafeti çekildi. Tadlar damakta kaldı. Tabi bu ziyafetten kızımda faydalandı :)

Cumarteside Bursa'ya gittik geldik. Oradakilerle bayramlaştık. Gezemesekte Bursa'yı havasını soluduk şimdilik. Mezitlerde bizi dehşet bir yağmur karşıladı. Harikaydı...

Yani güzel bir hafta ve bayram geçirdik. Rabbim sevdiklerimizle birlikte daha nice bayramlara sağlıkla, sıhhatle ulaştırsın inşallah...